Το The Well, είναι ο πρώτος δίσκος του Νορβηγού πιανίστα και συνθέτη Tord Gustavsen που χρησιμοποιεί τη φόρμα του κουαρτέτου. Προηγήθηκε μια τριλογία με πιάνο τρίο (The Ground - Changing Places - Being There), ενώ ακολούθησε το άλμπουμ Restored Returned που εκδόθηκε το 2010 και αξιοποιούσε διάφορους συνδυασμούς σχημάτων από ντουέτο έως κουιντέτο.

Το Trio Libero, που συστάθηκε με πρωτοβουλία του βρετανού σαξοφωνίστα Andy Sheppard, προτείνει μια μουσική εφευρετική, παιγνιώδη, γεμάτη από λυρισμό και συναισθηματικό βάθος.

Ο σαξοφωνίστας Tim Berne μας προτείνει ένα νέο κουαρτέτο σε ένα συναρπαστικό ρεπερτόριο φρέσκων συνθέσεων με το πρώτο studio album του μέσα σε οκτώ χρόνια. Το Snakeoil είναι η τρίτη εμφάνιση του Berne στην ECM – με προηγούμενες συμμετοχές του στο Prezens του David Torn και στο The Rub and Spare Change του Michael Formanek –.

«Ίσως να είναι η λάμψη της ερμηνείας του Dénes Várjon που κάνει να φαίνεται ό,τι παίζει εδώ καινούργιο. Όλα δείχνουν ως μια απαρχή, και όπως είναι γνωστό, η αρχή είναι το ήμισυ του παντός…». Έτσι ξεκινά το εισαγωγικο του σημείωμα στην έκδοση που συνοδεύει το cd o Paul Griffiths για την πρώτη σόλο ηχογράφηση του Denes Várjon.

Ο Miklós Perényi σε συνεργασία με τον András Schiff το 2001 έως το 2002 ηχογράφησαν ολοκληρωμένη, την μουσική για τσέλο και πιάνο του Μπετόβεν (ECM 1819-20). H ηχογράφηση έλαβε θριαμβευτικές κριτικές και σχόλια ενώ απέσπασε δυο διεθνή βραβεία (Cannes Classical Award, Jahrespreis der Deutschen Schallplattenkritik). Είχε προηγηθεί μια ακόμη σημαντική ηχογράφηση με τη συμμετοχή του τσελίστα το 1995, όπου παρουσίαζε τη μουσική για έγχορδα του György Kurtág (ECM New Series 1598).

Αυτή η συναρπαστική ηχογράφηση της μουσικής του Franz Schubert σηματοδοτεί την πρώτη δισκογραφική καταγραφή της συνεργασίας της βιολονίστας Carolin Widmann και του πιανίστα Alexander Lonquich, η οποία εξελίσσεται εδώ και τέσσερα χρόνια. Για πρώτη φορά συναντήθηκαν στο φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ το 2008, όπου ερμήνευσαν Messiaen. Τον επόμενο χρόνο ένα ρεσιτάλ έφερε τον Lonquich στη Ρώμη όπου παρότρυνε την Widmann να δουλέψουν μαζί πάνω στη μουσική του Schubert για βιολί και πιάνο.

Έξι χρόνια μετά από το Statements, τον πρώτο δίσκο του Jon Balke σε συνεργασία με το πολυτάλαντο γκρουπ Batagraf επιστρέφει με νέα σύνθεση και προτεραιότητες. Τα κρουστά ως γλώσσα και ο λόγος ως μουσική είναι το αντικείμενο του νέου αυτού δίσκου.

Oι δυο μας φίλοι έχοντας τις ρίζες τους στη jazz αλλά και την περιέργεια κάποιου, που κάποτε τον συγκίνησε το καν-καν, γλιστρούν χωρίς να το καταλάβουμε (πιθανότατα ούτε και οι ίδιοι) στο swing και στο rhythm ‘n’ blues, προφανέστατα όχι προς αναζήτησιν Offenbach, αλλά μάλλον προς αναζήτησιν εαυτού.

Για πάνω από μια πενταετία, οι Ελβετοί κινηματογραφιστές Norbert Wiedmer και Peter Guyer ακολούθησαν τον παραγωγό Manfred Eicher και τους καλλιτέχνες της ECM σε όλο τον κόσμο. Στιγμιότυπα από την Εσθονία, την Τυνησία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Δανία, την Ελλάδα, την Αργεντινή και αλλού, όπου ο κινηματογραφικός φακός συλλαμβάνει πτυχές της μουσικής δημιουργικής διαδικασίας της ECM, παρουσιάζοντας φωτεινές στιγμές από την ερμηνεία μοναδικών μουσικών επί τω έργω.

Για πάνω από μια πενταετία, οι Ελβετοί κινηματογραφιστές Norbert Wiedmer και Peter Guyer ακολούθησαν τον παραγωγό Manfred Eicher και τους καλλιτέχνες της ECM σε όλο τον κόσμο. Στιγμιότυπα από την Εσθονία, την Τυνησία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Δανία, την Ελλάδα, την Αργεντινή και αλλού, όπου ο κινηματογραφικός φακός συλλαμβάνει πτυχές της μουσικής δημιουργικής διαδικασίας της ECM, παρουσιάζοντας φωτεινές στιγμές από την ερμηνεία μοναδικών μουσικών επί τω έργω.

Πριν από 40 περίπου χρόνια ο Keith Jarrett ηχογράφησε το πρώτο σόλο δίσκο του στην ECM, υπό τον τίτλο Facing you (1971). Σύντομα ακολούθησαν πολλές σόλο συναυλίες, βραδιές αφιερωμένες στον αυτοσχεδιασμό που ηχογραφήθηκαν αποτελώντας ένα σύνολο άλμπουμ που επέδρασαν καθοριστικά στο χώρο της τζαζ αλλά και της σύγχρονης μουσικής γενικότερα.

Eίναι μεγάλη πρόκληση για δυο πιανίστες να αυτοσχεδιάζουν μαζί. Οι συναυλίες μας με τον Stefano, ήταν για μένα μια μεγάλη πηγή έμπνευσης αλλά και χαράς. Δεν προηγήθηκαν πρόβες απλά συμφωνήσαμε τα κομμάτια που θα παίζαμε. Δεν είχαμε συμφωνήσει τους αυτοσχεδιασμούς μας. Αυτό που ακούτε είναι μια αυθόρμητη συνομιλία. Κι ενώ στο  Orvieto το κρύο ήταν τσουχτερό, εμείς ζήσαμε μια θερμή-καλοκαιρινή εμπειρία.
Chick Corea

Ένα βήμα μπροστά η παρούσα δουλειά της Sinikka Langeland από αυτήν που μας παρουσίασε στο Star Flowers, δηλαδή την αναζήτηση ενός μουσικού χώρου που θα βρίσκει τη θέση του ανάμεσα στις βόρειες λαϊκές παραδόσεις και το ιδίωμα της τζαζ μέσα από την κοινή γλώσσα του αυτοσχεδιασμού.

O πιανίστας András Schiff έχει ειδικευτεί στη μουσική του Schumann για πολλά χρόνια και οι ερμηνείες του, συνεχίζουν να γίνονται πλουσιότερες και πιο αποφασιστικές. Η ιδιαίτερότητα της ερμηνείας του Schiff είναι ο ανάγλυφος ήχος του ενώ ταυτόχρονα είναι ευαίσθητος και ευκρινής. Όπως ακριβώς και στις ερμηνείες του Μπαχ, δίνει στη μουσική του Schumann μια κρυστάλλινη σαφήνεια ενώ παράλληλα λαμβάνει υπόψη μια σειρά από εκφραστικές διαθέσεις και τονικούς χρωματισμούς.

Το If Grief Could Wait (άν η θλίψη μπορεί να περιμένει) είναι ένα φιλόξενο, ιδιαίτερο άλμπουμ καρπός της συνεργασίας της αρπίστριας Giovanna Pessi και της τραγουδίστριας Susanna Wallumrød, σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές ερμηνείες του σουηδικού βιολιού (nyckelharpa) του Marco Ambrosini και την βιόλα ντα γκάμπα της Jane Achtman.

Η συνεργασία της ECM με την Ορχήστρα Δωματίου του Μονάχου συνεχίζεται με ένα νέο ενδιαφέρον άλμπουμ που παρουσιάζει πρόσφατα έργα του Ιάπωνα συνθέτη Toshio Hosokawa. Ανάμεσά τους, το Sakura für Otto Tomek και το Cloud and Light, είναι συνθέσεις του 2008, ενώ το Ceremonial Dance γράφτηκε το 2000. Αυτές οι συνθέσεις του 21ου αιώνα παρουσιάζονται μαζί με το Landscape V, του 1993 που αρχικά γράφτηκε για κουαρτέτο εγχόρδων, ενώ στη συνέχεια μεταγράφηκε για ορχήστρα.

Μια ηχογράφηση που απευθύνεται στους λάτρεις της μουσικής μπαρόκ, του Bach αλλά και του όμποε, βασιαμένη στην ερμηνευτική ιδιοφυΐα του Heinz Holliger.

Αυτό που με ελκύει ιδιαίτερα στις ενορχηστρώσεις του Levon Eskenian είναι η εξαιρετικά προσεγμένη δουλειά του, απαλλαγμένη από οποιαδήποτε συνθετική προσθήκη ή υποτιθέμενη «εξυπνάδα» αποδίδοντας έναν κόσμο -τον κόσμο του Γκουρτζίεφ- που στην ουσία του είναι μια απειροελάχιστη οντότητα ήχου μέσα σε μια έρημο σιωπής.
Tigran Mansurian

Στο καθαρό νερό του Άνυδρου ποταμού που έρεε στην πόλη της Ουτοπίας του Sir Thomas More αναφέρεται και σχολιάζει ο Ιταλός πιανίστας Stefano Battaglia εδώ, παρουσιάζοντας μια μουσική ανεπηρέαστη από το ιδίωμα της τζαζ: «Πήρα την πρωτοβουλία να γράψω τραγούδια και χορούς που να είναι ανεπηρέαστα από την πολυπλοκότητα της σύγχρονης μουσικής.

To Navidad de Los Andes σηματοδοτεί τη γέννηση ενός νέου γκρουπ παρά το γεγονός πως οι μουσικοί μεταξύ τους έχουν μια μεγάλη ιστορία. Οι αδελφοί Dino Saluzzi και Felix έχουν περισσότερα από 60 χρόνια συνεργασίας στο ενεργητικό τους. Ξεκίνησαν τη μουσική μαζί ως παιδιά στην Αργεντινή, ο ένας σαξόφωνο και κλαρινέτο και ό άλλος μπαντονεόν παίζοντας στις γειτονιές της πατρίδας τους με την οικογενειακή τους μπάντα. Ηχογραφήσεις που μαρτυρούν την μουσική οικογενειακή παράδοση είναι το Mojotoro και το Juan Condori.

Για πάνω από μια πενταετία, οι Ελβετοί κινηματογραφιστές Norbert Wiedmer και Peter Guyer ακολούθησαν τον παραγωγό Manfred Eicher και τους καλλιτέχνες της ECM σε όλο τον κόσμο. Στιγμιότυπα από την Εσθονία, την Τυνησία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Δανία, την Ελλάδα, την Αργεντινή και αλλού, όπου ο κινηματογραφικός φακός συλλαμβάνει πτυχές της μουσικής δημιουργικής διαδικασίας της ECM, παρουσιάζοντας φωτεινές στιγμές από την ερμηνεία μοναδικών μουσικών επί τω έργω.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ! ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΔΙΠΛΟ CD ATHENS CONCERT ΣΤΗΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗ ΤΙΜΗ ΤΩΝ 21 ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ.

«Αυτή η μουσική περιγράφει μια Ιβηρική χερσόνησο όχι όπως είναι αλλά όπως θα μπορούσε να είναι. Πρόκειται για μια ποιητική γεωγραφία που ονειρεύεται το απίθανο: ανθρώπινoι ορίζοντες που ξεπερνούν τα σύνορα, λυρικά ιδιώματα της Μεσογείου που είναι ανοικτά στο σύμπαν, στην ευφυΐα της ύπαρξης και στην επικοινωνία. Μουσική και στίχοι διερευνούν αυτές τις δυνατότητες με έναν στόχο:. την πηγαία έκφραση».

Amina Alaoui

Η δουλειά της Marilyn Mazur ανέκαθεν εξέφραζε ένα ελεύθερο πνεύμα αλλά και την ευελιξία να ενώνει  μουσικά ιδιώματα υπερβαίνοντας διαφορές και σύνορα.

Berlin-based DJs and composers Ricardo Villalobos and Max Loderbauer - two of the best-known names in contemporary electronica - share their admiration for music on ECM in a unique double-album of specially-created “sound-structures”.

Το For Two, μια εντυπωσιακή ηχογράφηση νέων συνθέσεων για πιάνο και κιθάρα, όπου συμπυκνώνεται όλη η αναλυτική σκέψη του Michael Mantler απέναντι στη σύνθεση, που υπήρξε ανέκαθεν κεντρικός άξονας στη δουλειά του.

Το Songs of Ascension είναι η νέα σημαντική δουλειά της Meredith Monk. Γράφτηκε το 2008 και ηχογραφήθηκε έναν χρόνο αργότερα στην Ακαδημία Γραμμάτων και Τεχνών της Νέας Υόρκης. Είναι μια ενιαία σύνθεση, σε αντίθεση το πνεύμα των προηγούμενων έργων που ήταν κάποια κολάζ ή αποσπασματικές συνθέσεις.

«Αυτή την εβδομάδα», ανέφερε η εφημερίδα New York Times τον Δεκέμβριο του 2009, «το Birdland έχει κρατηθεί για ένα κουαρτέτο ad hoc με τρεις τιτάνες και έναν μεγάλο μουσικό της νεότερης γενιάς (...) Πρόκειται να είναι μια εβδομάδα ελαφράς αναρχίας, μια συναυλία χωρίς προετοιμασία ή πρόβα, με εξαίρεση την παρουσία κάποιων μικροφώνων ηχογράφησης για δύο βράδια. Και η εμπιστοσύνη γίνεται θαυμασμός και λατρεία καθώς οι πρεσβύτεροι μουσικοί του γκρουπ ήταν όλοι παρόντες, επί σκηνής, στις μεγάλες αλλαγές που επήλθαν στη φυσιογνωμία της τζαζ...»

Το Avenging Angel, ένα δυνατό, ασυμβίβαστο και δημιουργικό άλμπουμ, είναι ο πρώτος σόλο δίσκος στη δισκογραφία του Craig Taborn καθώς και η πρώτη ηχογράφησή του στην ECM. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στην εξαιρετική ακουστική της αίθουσας ρεσιτάλ του στούντιο RSI στο Λουγκάνο με παραγωγό τον Manfred Eicher.

Yπάρχει ένας αληθινός εσωτερικός κόσμος, στον οποίο ο François Couturier και το κουαρτέτο Tarkovsky (με την Anja Lechner, τον Jean-Louis Matinier και τον Jean-Marc Larché) μας εισάγει υπέροχα. Στις εξαιρετικές αυτές ποιητικές μπαλάντες η φωνή του πιάνου του τσέλου, του ακορντεόν και του σαξοφώνου εγείρονται, απαντούν η μία στην άλλη περιπλέκονται, απομακρύνονται, επιστρέφουν...

Three-way conversations Piano trios by Victor Kissine and Peter Tchaikovsky
Είναι από τα παράδοξα της τέχνης: Ο Mozart και ο Beethoven, ο Schubert, ο Mendelssohn, ο Schumann και ο Brahms τίμησαν όλοι τους το είδος του πιάνο τρίο γράφοντας έργα τα οποία ουσιαστικά δεν θα έπρεπε να αποκαλούνται έτσι.

Το δεύτερο άλμπουμ από το πολυεθνικό γκρουπ του Ολλανδού πιανίστα Wolfert Brederode με τον κλαρινετίστα Claudio Puntin και τον ντράμερ Samuel Rohrer από την Ελβετία και τον νορβηγό μπασίστα Mats Eilertsen, στηρίζεται στον προηγούμενο δίσκο του 2006 υπό τον τίτλο Currents, μια ηχογράφηση που απέσπασε πολύ θετικά σχόλια από τον τύπο. Στη βρετανική Jazz Journal o Michael Tucker έκανε λόγο για ένα άλμπουμ που «διαμορφώθηκε με υπομονή και ευφυΐα» σημειώνοντας ότι «τα ρεύματα εδώ είναι ως επί το πλείστον υπόγεια και αργά, μερικές φορές σχεδόν υπνωτιστικά στην άμπωτη και την πλημμυρίδα τους».

Ο Marcin Wasilewski δεν σκέφτεται όπως οι άλλοι πιανίστες της τζαζ. Τα αυτοσχεδιαστικά του μέσα, η σπάνια αίσθηση του μουσικού χώρου και η ηχητική του φαντασία είναι τόσο φρέσκα που μας οδηγούν σε ένα μυστήριο που ανανεώνεται και βαθαίνει συνεχώς. Το ίδιο ισχύει και για το τρίο του, με τον μπασίστα Slawomir Kurkiewicz και τον ντράμερ Michal Miskiewicz... Χρειάζεται «αρετή και τόλμη» από ένα νεανικό τρίο να δημιουργήσει μια μουσική που χαρακτηρίζεται από ηρεμία και υπομονή. Το γεγονός ότι παίζουν μαζί από τον καιρό που ήταν ακόμη έφηβοι είναι κάτι που «ακούγεται» στον τρόπο που διαχειρίζονται τις εμπνεύσεις τους.

Thomas Conrad, Jazz Times

Το νέο άλμπουμ του νορβηγού τρομπετίστα Mathias Eick διευρύνει την κατεύθυνση και τις ιδέες που χάραξε η πρώτη του εξαιρετικά πετυχημένη συνεργασία με την ECM, το άλμπουμ The Door που ηχογραφήθηκε το 2007. «Είναι μια ηχογράφηση ευρύτερη και μεγαλύτερη σε όλες τις κατευθύνσεις» λέει ο Eick.

Το νέο άλμπουμ του νορβηγού τρομπετίστα Mathias Eick διευρύνει την κατεύθυνση και τις ιδέες που χάραξε η πρώτη του εξαιρετικά πετυχημένη συνεργασία με την ECM, το άλμπουμ The Door που ηχογραφήθηκε το 2007. «Είναι μια ηχογράφηση ευρύτερη και μεγαλύτερη σε όλες τις κατευθύνσεις» λέει ο Eick.

Ο Jörg Widmann (γεν. 1973 στο Μόναχο), είναι ευρέως αναγνωρισμένος ως συνθέτης απόλυτης αυθεντικότητας και ως σολίστ μεγάλης επινοητικότητας. Ως μουσικός δωματίου έχει συχνά συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως η Tabea Zimmermann, ο András Schiff, η Kim Kashkashian, η Helene Grimaud και ο Heinz Holliger.

Κατά την τελευταία δεκαετία, το ανδρόγυνο Thomas Zehetmair και Ruth Killius έχουν ακουστεί μαζί στις ηχογραφήσεις της ECM New Series ως μέλη του Κουαρτέτου Zehetmair: Είναι οι εξαιρετικές πολυβραβευμένες ηχογραφήσεις του Schumann, Bartok, Hindemith και Hartmann. To Manto and Madrigal ωστόσο, είναι η πρώτη καταγραφή ενός προγράμματος που οι δυο σολίστ παρουσιάζουν σε κονσέρτα εδώ και αρκετά χρόνια.

«Τα βουνά της Νορβηγίας, Μεγαλειότατε» ήταν η θρυλική απάντηση που έδωσε ο Ole Bull όταν ρωτήθηκε από το βασιλιά της Δανίας ποιοι ήταν οι δάσκαλοί του. Το πνεύμα του τόπου ήταν πράγματι καθοριστικό για τον βιολονίστα Ole Bull όπως και για τη παρούσα ηχογράφηση. Μουσικός παγκόσμιας φήμης στην εποχή του συνέθεσε λίγα έργα από τα οποία μόλις δέκα έχουν διασωθεί.

H Hülsmann είναι μία καλλιτέχνης που κλίνει προς τα σκοτεινά χρώματα αλλά και προς τη Ζεν αντίληψη της λιτότητας των μέσων. Το τρίο της είναι και αυτό ένα κλασικό ECM τρίο γιατί βασίζεται στη συμμετοχική δημοκρατία. Ο μπασίστας Marc Muellbauer και ο ντράμερ Heinrich Köbberling σε καμιά περίπτωση δεν συνοδεύουν, αλλά αρθρώνουν τον προσωπικό τους λόγο.

Thomas Conrad, Jazz Times (ΗΠΑ)

Η Iro Haarla διανύει μια περίοδο εξαιρετικής δημιουργικότητας τόσο ως συνθέτρια όσο και ως bandleader, και διαμορφώνεται ως ένα από τα κεντρικά πρόσωπα της φινλανδικής σκηνής της τζαζ της δεκαετίας. Η μουσική της Haarla -ως επί το πλείστον μπαλάντες- είναι γεμάτη εκφραστικότητα, αναγνωρίσιμα σκανδιναβική και μοναδική στον ιμπρεσιονισμό της.

Από τη δήλωση της κριτικής επιτροπής της ΦινλανδικήςΟμοσπανδίας της τζαζ [Yrjö-Award 2006]

H μουσική αυτής της εξαιρετικά ενδιαφέρουσας παραγωγής με τον τίτλο Cyminology, είναι μια στοχαστική τζαζ που περιέχει πολλές από τις ποιότητες της μουσικής δωματίου. Διαφορετικές επιρροές από την Περσική την Ευρωπαϊκή ακόμα και από την Βραζιλιάνικη μουσική συγκλίνουν. Η Samawatie καθοδηγεί τα φωνητικά μέρη μέσα από τις ανοιχτές όσο και λεπτεπίλεπτες δομές της μουσικής. Και ενώ το τετριμμένο «πολύ-πολιτισμική μουσική» μου έρχεται στο μυαλό ως χαρακτηρισμός, άλλο τόσο και η φράση «νέα ποιητική λογική».

Josef Woodard, JazzTimes

To A Worcester Ladymass σηματοδοτεί την ευπρόσδεκτη επιστροφή του Trio Mediaeval στο στούντιο του Όσλο. Τέσσερα χρόνια μεσολάβησαν από την τελευταία τους ηχογράφηση (Το άλμπουμ Folk Songs ηχογραφήθηκε το Φεβρουάριο του 2007), ενώ το 2005 ηχογραφήθηκε το Stella Maris, η πρώτη ηχογράφηση του τρίο που περιελάμβανε μεσαιωνική θρησκευτική μουσική, ένας ήχος που τόσο πολύ ταιριάζει στη φυσιογνωμία του τρίο.

Eικόνες της Κορσικής, της Μεσογείου αλλά και ολόκληρου του κόσμου αφθονούν σε αυτή τη συναρπαστική συνεργασία του λυρικού ιταλικού τζαζ αυτοσχεδιαστή Paolo Fresu, του μπαντονεονίστα Daniele di Bonaventura και του φωνητικού συνόλου Α Filetta. Το Mistico Mediterraneo είναι η πρώτη καταγραφή μιας συνεργασίας που εξελίσσεται εδώ και αρκετά χρόνια και η πρώτη συνεργασία της ECΜ με το Κορσικάνικο φωνητικό σεπτέτο.

Το Rruga είναι η εκκίνηση της συνεργασίας μιας εξαιρετικής ομάδας μουσικών με την ECM που φέρνει έναν νέο αέρα στην παράδοση του πιάνο τρίο. Ο πιανίστας Colin Vallon (γεννημένος στη Λοζάνη το 1980), είχε ξεκινήσει το δικό του τρίο από το 1999, και κάλεσε τον μπασίστα Patrice Moret (γεννήθηκε στην πόλη Aigle της Ελβετίας το 1972) και τον Samuel Rohrer (γεννήθηκε στη Βέρνη το 1977) να ενταχθούν στο γκρουπ, το 2004. Και οι τρεις μουσικοί είναι συνθέτες καθώς και διακεκριμένοι σολίστ.

O Ketil Bjørnstad επιστρέφει στις συνθέσεις για πιάνο και τσέλο, μια ενορχήστρωση που στο παρελθόν μας έδωσε δυο πολύ-αγαπημένους δίσκους με τον David Darling, το The River και το Epigraphs, το 1996 και το 1998 αντίστοιχα.

«O Schumann», λέει ο Heinz Holliger, «είναι ο συνθέτης που σχεδόν πάντα βρίσκεται στο επίκεντρο της σκέψης μου». Σε αυτή την ηχογράφηση ο Alexander Lonquich διατυπώνει τις διασυνδέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στους ηχητικούς κόσμους της Kreisleriana, με τον σκοτεινό-νυχτερινό ρομαντισμό της, και τον ριζοσπαστικό ρομαντισμό της Παρτίτας του Holliger.

Τα πρώτα τραγούδια του Alban Berg, που γράφτηκαν με την επίβλεψη του Schönberg, καταμαρτυρούν την μεταμόρφωση του νεαρού συνθέτη από δημιουργό τραγουδιών αγάπης της ύστερης ρομαντικής περιόδου σε έναν εξαίρετο μοντέρνο συνθέτη. Δύο συναρπαστικές στις αντιθέσεις τους εκδοχές του Schließe mir die Augen beide - του 1900 η πρώτη και του 1925 δεύτερη- αναδεικνύουν την τεράστια απόσταση που διανύεει ο Berg σε αυτές τις δύο δεκαετίες. «Το Lamento είναι ένα σπουδαίο κομμάτι», γράφει ο Paul Griffiths, «απ’ αυτά που μπορούν να συνεπάρουν τους εξαιρετικούς μουσικούς που τα παρουσιάζουν εδώ».

Ο Φινλανδός ντράμερ - περκασιονίστας Markku Ounaskari έκανε μεγάλη εντύπωση στον παραγωγό Manfred Eicher κατά την ηχογράφηση του Starflowers της Sinikka Langeland και τον προσκάλεσε να παρουσιάσει τη δική του μουσική. Το αποτέλεσμα αποδείχθηκε συναρπαστικό: Ο Ounaskari χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη τους ρωσικούς ψαλμούς και τα δημοτικά τραγούδια των εκτοπισμένων φινλανδικών λαών (Καρελιανοί, Udmurtians, Vepsans) και δημιουργεί μια νέα μουσική, μέσα από την οπτική γωνία του αυτοσχεδιασμού.

Η ιδέα του να καθίσω μπροστά από ένα τραπέζι και να γράψω μια σύνθεση στο χαρτί είναι μια κατάσταση εντελώς ξένη προς εμένα. Για να καταλήξω σε ένα κομμάτι της μουσικής, πρέπει να δημιουργήσω τον ήχο, έχοντας κάποιο όργανο στα χέρια μου.